Poradnik prawny
Podstawy zatrzymania lub tymczasowego aresztowania
Zatrzymanie polega na chwilowym pozbawieniu wolności określonej osoby. Według Konstytucji RP, każdy zatrzymany powinien być niezwłocznie i w sposób dla niego zrozumiały poinformowany o przyczynach zatrzymania. Powinien on być w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przekazany do dyspozycji sądu. Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania do dyspozycji sądu, nie zostanie doręczone mu postanowienie sądu o tymczasowym aresztowaniu wraz z przedstawionymi zarzutami. Uprawnienia do zatrzymania posiadają m.in. Policja, ABW, Straż Graniczna.
Tymczasowe aresztowanie to pozbawienie wolności oskarżonego lub podejrzanego przed wydaniem przez sąd prawomocnego wyroku w procesie karnym. Areszt ma spełniać przede wszystkim funkcję zapobiegawczą, która polega na zapobieganiu uchylania się oskarżonego od wymiaru sprawiedliwości oraz na uniemożliwianiu mu nielegalnego utrudniania procesu karnego lub popełnienia nowego przestępstwa.
Od tymczasowego aresztowania należy odstąpić, gdy spowodowałoby to dla życia lub zdrowia aresztowanego poważne niebezpieczeństwo, lub pociągało "wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonego lub jego najbliższych".
Tymczasowe aresztowanie może być zastosowane, tylko przez sąd, na okres do 12 miesięcy, a nawet 2 lat. W razie konieczności przedłużenia tego 2-letniego okresu sąd apelacyjny może podjąć taką decyzję. Okres tymczasowego aresztowania zalicza się na poczet orzeczonej kary.
Prawo karne
Prawo cywilne
Prawo handlowe
Prawo UE
W sądzie
Słowniczek
