Sprawa prowadzona w imieniu dealera i autoryzowanego serwisu samochodowego zakończyła się prawomocnym sukcesem.
Sąd II instancji oddalił apelację byłego pracownika w całości, podzielając stanowisko przedstawione przez Kancelarię w odpowiedzi na apelację. Tym samym korzystne dla pracodawcy rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji zostało utrzymane w mocy.
Spór po zakończeniu zatrudnienia
W okresie zatrudnienia pracodawca finansował udział mechanika w specjalistycznych szkoleniach służących rozwojowi jego kompetencji zawodowych. Nakłady obejmowały nie tylko opłaty za kursy, lecz także koszty przejazdów, zakwaterowania i delegacji.
Zasady finansowania szkoleń oraz ich późniejszego rozliczenia zostały określone w pisemnych umowach. Przewidywały one obowiązek zwrotu proporcjonalnej części wydatków w razie zakończenia zatrudnienia przed upływem uzgodnionego okresu.
Po rozwiązaniu umowy o pracę z inicjatywy pracownika pracodawca wystąpił o zapłatę należności odpowiadającej niewykonanej części tego zobowiązania. Sąd pierwszej instancji uznał roszczenie za zasadne.
Zarzuty podniesione w apelacji
Były pracownik zaskarżył wyrok, kwestionując zarówno ocenę materiału dowodowego, jak i podstawę prawną roszczenia.
W apelacji wskazywano między innymi, że umowy szkoleniowe nie określały kosztów w sposób dostatecznie precyzyjny, a finansowane szkolenia służyły wyłącznie potrzebom pracodawcy i nie stanowiły podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Podniesiono także zarzut nadużycia prawa oraz nieważności lub nieskuteczności postanowień dotyczących zwrotu kosztów.
Stanowisko przedstawione w odpowiedzi na apelację
W odpowiedzi na apelację skierowanej przez Kancelarię wniesiono o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz pracodawcy kosztów postępowania odwoławczego.
W piśmie podkreślono, że strony zawarły ważne umowy dotyczące podnoszenia kwalifikacji zawodowych, pracownik uczestniczył w szkoleniach finansowanych przez pracodawcę, a poniesione wydatki zostały wykazane dokumentami. Zwrócono przy tym uwagę, że część kosztów, w szczególności związanych z przejazdami i zakwaterowaniem, mogła zostać ostatecznie ustalona dopiero po zakończeniu szkolenia i rozliczeniu delegacji.
W odpowiedzi odniesiono się także do charakteru szkoleń. Wykazano, że prowadziły one do zdobycia dodatkowych kompetencji technicznych, które mogły być wykorzystywane również poza dotychczasowym miejscem zatrudnienia. Nie były zatem wyłącznie podstawowym instruktażem koniecznym do wykonywania bieżących obowiązków.
Podkreślono ponadto, że dochodzenie proporcjonalnego zwrotu rzeczywiście poniesionych kosztów nie stanowi nadużycia prawa, lecz realizację uprawnienia wynikającego z przepisów Kodeksu pracy oraz zawartych przez strony umów.
Sąd II instancji podzielił stanowisko Kancelarii
Prawomocne rozstrzygnięcie potwierdza, że prawidłowo przygotowana umowa szkoleniowa może skutecznie zabezpieczać interes pracodawcy ponoszącego znaczne nakłady na rozwój zawodowy personelu. Istotne pozostaje jednak właściwe udokumentowanie wydatków, jasne określenie zasad ich zwrotu oraz proporcjonalne obliczenie dochodzonej należności.
Wyrok ma praktyczne znaczenie dla dealerów i serwisów samochodowych, które regularnie finansują specjalistyczne szkolenia mechaników, diagnostów i innych pracowników technicznych.